Recensie: Het wakker liggen van Wanda van Femke Arnouts en Via Rudolphi Producties

●●●●○

 

HET WAKKER LIGGEN VAN WANDA

 

FEMKE ARNOUTS / VIA RUDOLPHI PRODUCTIES 

 

Door Piet van Kampen, gezien 27 september 2026

Femke Arnouts (1994) schreef een tekst met scènes uit het leven van een vrouw van middelbare leeftijd, die 'onzichtbaar' aan het worden is. Als voorbereiding interviewde ze ruim vijftig vrouwen van tussen de 40 en 60. Het is een goede, boeiende tekst met een fenomenaal acterende Nanette Edens (1969) als Wanda.

Femke Arnouts regisseert zelf en laat de voorstelling beginnen met een voice-over, vooraf ingesproken door Carly Wijs. Later zet ze de voice-over af en toe weer in. Jammer. En onnodig. Want Carly Wijs (1966) speelt al alle andere rollen: onder meer de man van Wanda, haar werkgever, haar moeder, haar dochter, haar huisarts. Incidenteel 'verteller' had er ook nog wel bij gekund. Gewoon live.

Nog één minpuntje: die rookmachine. Niet doen. Zeker niet zo vaak. O, nog iets: leg even een paar badjassen klaar voor de actrices bij het applaus halen.

Carly Wijs speelt goed. Maar de zowel geestige als schrijnende voorstelling wordt vooral gedragen door het meesterlijke acteren van Nanette Edens, die razendknap schakelt van de ene gemoedstoestand naar de andere. Ondanks een paar kleine minpuntjes is Het wakker liggen van Wanda een must-see. En niet alleen voor vrouwen.

Ga voor de speellijst en voor meer informatie naar: Via Rudolphi

 

Recencie: AI & IK van ERAN & CO

 

●●○○○

AI & IK 

ERAN & CO

 

Door Piet van Kampen, gezien 17 september 2026

Op het moment dat vier prominente AI-topmannen waarschuwen dat kunstmatige intelligentie een bedreiging vormt voor het voortbestaan van de mensheid, belooft Eran Ben Michaël ons een dialoog tussen de mens Eran en de door AI gegenereerde Eva. 

Inhoudelijk leunt AI&IK nogal op de persoonlijke wederwaardigheden van de maker. Ben Michaël laat Eva bijvoorbeeld een slaapliedje voor zijn kinderen bedenken en zingen. Ook het einde van zijn jarenlange samenwerking met George Tobal komt een aantal keer terug. Daarnaast refereert AI&IK regelmatig aan toneelregels.   

Onder verwijzing naar Aristoteles daagt Ben Michaël Eva bijvoorbeeld op om met hem in conflict te gaan. Wat natuurlijk gedoemd is te falen, want zo is Eva niet geprogrammeerd, ze gaat niet tegen haar maker in. Behalve met toneelregels speelt hij ook met de gewoontes van stand-up comedy en cabaret en probeert hij het publiek bij zijn verhaal te betrekken. 

Bij de inleiding over tekstgeneratoren als ChatGTP lukt die publieksparticipatie. Wat later refereert hij aan de gewoonte om in voorstellingen ruimte te maken voor emotie. Als hij Eva daarom een gevoelig lied laat zingen (met twee coupletten van Herman Finkers, want AI 'leent' natuurlijk van anderen) lukt de dialoog met het publiek niet. In zijn tekst staat 'Ik zag dat er een paar even snikten', terwijl er in werkelijkheid een paar even op hun telefoon keken.

Met dit onderwerp – een onderzoek naar hoe mens en machine met elkaar communiceren – zou AI&IK een interessante voorstelling kunnen zijn. Maar omdat Eran Ben Michaël steeds op zoek gaat naar een punchline en een lach, wordt AI&IK in feite stand-up comedy of cabaret. Ik ben geen kenner van die genres, maar ik krijg vanavond niet de indruk dat Eran Ben Michaël een grootheid is op die gebieden.

Ga voor de speellijst en voor meer informatie naar: ERANENCO