●●●●○
TEMPEST
VOETVOLK / LISBETH GRUWEZ EN MAARTEN VAN CAUWENBERGHE
Door Piet van Kampen, gezien 7 juli 2026
In 2004 zag ik choreograaf en danser Lisbeth Gruwez voor het eerst. Ze schitterde in de solo Quando l’uomo principale è una donna van Jan Fabre. Schitterde in figuurlijke zin natuurlijk, want glibberde en glansde passen beter bij wat Gruwez deed op die door olijfolie steeds gladdere vloer. Ik vond het een heel indrukwekkende voorstelling.
In 2007 richtte ze samen met componist / muzikant Maarten Van Cauwenberghe Voetvolk op. Van Voetvolk zag ik pas in 2018 een voorstelling, het fraaie The Sea Within. En recenter, in 2024, Wasco, een vooral amusante choreografie met veel kinderen en veel verf.
In de solo Tempest zet Gruwez woede om in gestileerde kracht. Ze gebruikt daarbij bewegingen die zijn afgeleid van de Martial Arts, in het bijzonder de Tai Chi. De compositie van Van Cauwenberghe en het lichtontwerp van Jan Maertens vertragen of versnellen tegelijk met die bewegingen, wat cumuleert in een in door percussie-bekkens geïnitieerde storm van geluid, licht en dans.
Meteen daarna volgt de donkerslag die het einde van de voorstelling aangeeft. Die duurt wat langer dan normaal, zodat Gruwez even op adem kan komen voor ze met een glimlach en een buiging het applaus in ontvangst neemt.
GEZIEN TIJDENS JULIDANS
